Met de Shinkansen naar Kyoto

Die middag zijn we met de Shinkansen, de kogeltrein (bullet train), naar Kyoto gegaan. Die naam is gekoppeld aan de oorspronkelijke Shinkansentreinen die een ronde neus hadden. Voor de rit van ongeveer 3 uur hadden we een bento box gekocht, een lunchbox met allerlei verschillende hapjes erin.



Al snel lieten we de wolkenkrabbers van Tokyo achter ons.

Mount Fuji vanuit de trein

De spoorlijn Tokyo - Kyoto is de oudste Shinkansenlijn. Na Kyoto loopt de lijn nog verder door naar Osaka. De lijn is geopend in 1964 ten tijde van de Olympische Spelen en was de eerste hogesnelheidslijn ter wereld. Tijdens de rit passeer je Mount Fuji, het nationale symbool van Japan. De kunst is om de berg vanuit de trein een beetje leuk op de foto te krijgen. Hierboven een paar eerste pogingen. Op dat moment was nog niet duidelijk dat het zicht later tijdens de rit veel beter zou worden.



In de trein was iedereen met zijn eigen ditjes en datjes bezig terwijl buiten de mooie landschappen voorbij schoven.



Uiteindelijk is het gelukt om Mount Fuji vanuit de hogesnelheidstrein haarscherp in beeld te krijgen.




Via de tussenstops in Hamamatsu (ruim 800.000 inwoners) en Nagoya (ruim 2 miljoen inwoners) kwamen we aan het eind van de middag aan in Kyoto.




Aan de bomen op de foto hieronder is te zien dat deze foto vanuit de rijdende trein is gemaakt, dit was kort na het vertrek uit Hamamatsu. De volgende foto is gemaakt tijdens het binnenrijden van Nagoya.



En een foto vanuit de rijdende trein van besneeuwde bergen in de buurt van Kyoto.



Hieronder een foto van het restaurant in Kyoto waar we die avond hebben gegeten. Het was nog een hele kunst om daar bij elkaar te komen. We zaten in verschillende hotels en Ron, Martin en Richard zouden naar ons hotel komen om daar in de buurt een restaurant te zoeken. Ze werden door de taxichauffeur echter op de verkeerde plaats afgezet. Daar bleek een leuk straatje met heel veel restaurants te zijn, dus toen konden wij weer op zoek naar de plaats waar zij waren afgezet. Uiteindelijk is het gelukt, maar het was al wat later op de avond toen we eindelijk aan tafel konden.

Nijmegen - Amsterdam - Parijs - Tokyo

Op dinsdag 2 december 2014 zijn we via Parijs naar Tokyo gevlogen. Naast een bezoek aan Tokyo, Kyoto, Osaka en Mount Fuji had de reis nog een ander doel, namelijk Arjan's broer Martin, bezoeken. Ook Ron en Richard waren van de partij in Japan. Een groot deel van de activiteiten hebben we dus in groepsverband gedaan.



Bij aankomst op het vliegveld probeerden we meteen Japanse Yennen te pinnen, maar dat lukte niet. We waren vergeten om onze passen voor pinnen buiten Europa open te stellen. Gelukkig konden we dat ter plekke via internet nog regelen. Daarna hebben we onze Japan Rail Pass geactiveerd en zijn we met de trein naar Tokyo Station gegaan. Vanaf dat station was het nog drie haltes met de metro naar ons hotel. Dat klinkt eenvoudiger dan het was. Tokyo Station is een van de grootste stations ter wereld en we zijn er totaal verdwaald. We moesten de rode metrolijn hebben, maar kwamen terecht bij een spoorlijn die op de kaartjes ook een rode kleur had. Er zijn veel loketten op het station, maar achter weinig loketten zit iemand die Engels verstaat of spreekt. Maar een paar uur later stonden we, met de hulp van enkele vriendelijke Japanners, toch bij het hotel.
We hadden een hotel geboekt in de buurt van het appartement waar Martin, Ron en Richard verbleven. Het was eigenlijk de bedoeling dat we die avond nog samen ergens zouden gaan eten. Maar omdat we zo lang hadden gedaan over de rit van het vliegveld naar ons hotel hebben we dat plan moeten afblazen. We hebben dus met z'n tweeën in het hotel een hapje gegeten en zijn toen gaan slapen.
De Japan Rail Pass moet je in Nederland al aanvragen en betalen. Op een aantal grote stations in Japan kun je de pas activeren. De pas is te gebruiken op gewone JR-lines en op een aantal Shinkansen treinen. De kosten van de pas zijn vergelijkbaar met de prijs van een retourtje met de Shinkansen van Tokyo naar Kyoto.